Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

คติประจำใจที่ผม/ฉันยึดถือเสมอมา

     คติประจำใจที่ฉันยึดถือเสมอมา
สวัสดีค่ะ อาทิตย์นี้กลับมาเจอกันอีกแล้วนะคะ ในหัวข้อเรื่อง คติประจำใจที่ฉันยึดถือเสมอมา สำหรับแพรนะคะ แพรคิดว่าเรื่องคติประจำใจของตัวเรานั้น แรกๆ ยอมรับว่าแพรไม่มีคติประจำใจอะไรเลยค่ะที่จะทำให้แพรนึกถึงได้ จนเมื่อวันเวลาผ่านไป เมื่อแพรเริ่มเติบโตขึ้น เริ่มมีความคิดเป็นของตัวเอง เริ่มโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เริ่มเรียนหนังสือในชั้นสูงๆ มากขึ้น เริ่มใฝ่ฝันถึงอนาคตมากขึ้น สิ่งต่างๆ เหล่านี้นี่เอง ที่มันเริ่มเป็นแรงผลักดันให้แพรต้องมีแนวทาง ที่จะเป็นที่พึ่งยึดเหนี่ยวจิตใจของแพรเอาไว้ ไม่ให้แพรทำอะไรนอกกรอบที่ตัวเราเองกำหนดเอาไว้
แพรจึงเริ่มหากรอบหรือแนวทางในการใช้ชีวิต เป็นสิ่งที่ผู้อื่นสามารถมองเห็นและสัมผัสถึงมันได้จริงจากตัวเราเอง และแพรก็ได้คำตอบแล้วว่า คติประจำใจของแพรนั่นก็คือ "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น" ซึ่งก็คงไม่ต่างไปจากคนอื่นเลยใช่มั๊ยคะ คงเหมือนกับหลายๆ คนที่ต้องมีแนวทางที่ช่วยยึดเหนี่ยวจิตใจเราเอาไว้ คอยเตือนใจ ไม่ให้เราเดินออกไปนอกกรอบที่เรากำหนดไว้ แล้วผลลัพธ์ของมันก็จะออกมาสวยงามเช่นกันค่ะ ถ้าเราพยายามและทำมันให้สำเร็จขึ้นมาได้ 
แพรจะยกตัวอย่างคติประจำใจของแพรให้เพื่อนๆ ได้ฟังกันซัก 2 เรื่องนะคะ
เรื่องแรก คือ เริ่มจากคุณพ่อของแพรค่ะ แพรเห็นพ่อทำงานทุกวัน กลับมาบ้านก็ทำงานอยู่หน้าโน๊ตบุ้คเป็นประจำ แพรก็มักจะถามพ่อว่าทำไมพ่อต้องทำงาน หรือโทรศัพท์คุยกับลูกน้องทุกวัน ทั้งๆ ที่หมดเวลาทำงานแล้ว พ่อตอบแพรว่าเพราะงานที่พ่อทำมันต้องใช้ความรอบคอบเป็นอย่างมาก ถ้าเกิดความผิดพลาดขึ้นมาอาจจะทำให้บริษัทฯ ที่พ่อทำงานอยู่ต้องเสียหาย เสียเงิน เสียชื่อเสียง เป็นอย่างมาก ดังนั้นพ่อจึงต้องตรวจสอบให้รอบคอบมากที่สุด เพื่อป้องกันความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้นกับบริษัทฯ ที่พ่อทำงานอยู่ค่ะ และถ้าพ่อทำงานที่ได้รับมอบหมายนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี โดยไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นเลย พ่อก็จะได้รับค่าตอบแทนเป็นจำนวนมากเช่นกันค่ะ.........  
เรื่องที่สอง คือ เมื่อแพรเริ่มเรียนรำ ตอนแรกแพรก็คิดว่าแพรจะรำได้มั๊ย แพรจะทำได้มั๊ย มือก็ไม่อ่อน ตัวก็แข็ง รำก็ไม่สวยเลย ไม่มีอะไรดีซักอย่าง..... แต่แพรก็ไม่เคยคิดท้อค่ะ เพราะแพรชอบการรำมากค่ะ มันเป็นศิลปะที่อ่อนช้อย เป็นการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย เป็นการออกกำลังกายที่มีความสวยงาม ร่างกายได้เคลื่อนไหวทุกส่วน ดังนั้นแพรจึงเริ่มที่จะซ้อมบ่อยๆ กลับมาบ้านก็ปิดห้องซ้อมให้มากๆ ซ้อมหน้ากระจกทุกๆ วัน.... จนวันนึงแพรก็ทำมันสำเร็จค่ะ ครูแอมชมแพรว่า แพรรำได้สวยแล้ว แม้จะเป็นแค่คำชม แต่มันก็มีค่าสำหรับแพรมากนะคะ.....
เห็นมั๊ยคะว่า ถ้าเรามีความพยายาม มีความตั้งใจจริงที่จะทำ เราก็จะสามารถทำอะไรๆ ที่เราอยากทำได้ดี แม้จะยังไม่ได้ดั่งที่ใจเราหวังไว้ก็ตาม แต่ก็ถือว่าเราประสบความสำเร็จไปขั้นหนึ่งแล้วนะคะ.... สุดท้ายนี้ แพรขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ ทุกคนนะคะ ที่ยังมีความท้อ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน หรือเรื่องอะไรก็ตาม เราต้องอย่าท้อถอย เราต้องมีกำลังใจที่ดี เราต้องมีความพยายามให้มากๆๆๆๆๆๆ นะคะ แล้วเราก็จะประสบความสำเร็จได้ไม่ยากเลยค่ะ......
4
People who likes this
0
Press enter to post, Shift+Enter for new line
  • 0 Comments
0
This story was full of creativities and imaginations and worth of Creative symbol.

Comment

เดชา พุทธรักษา
You have to keep it in the box
คติประจำใจที่ผม/ฉันยึดถือเสมอมา
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?