Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

ความสุขและความทุกข์ของกุยช่าย^-^

                                  -ทักทาย-
สวัสๆ ดี นี่เราเองกุยช่ายยย(วันนี้เป็นหญิงเลยชื่อกุยช่ายร่างชายชื่อเชียร)กุยช่าย กลับมาแบบชอบเขียนบันทึกมายิ่งขึ่งเพราะอะไรก็ไม่รู้เนอะ มันสนุกดีก็เข้าเว็บนี้ทุกวันเลย ชอบมาแซวๆเพื่อนบ้าง ถ้าว่างมากก็เขียนบันทึกเลย ก็คนมันว่างอ่าทำไงได้ โจรท์ใหม่มาแต่โครตดีใจว่า มีงานทำแล้วโว๊ยยยยยยยย
เอาหละ ดีเจกุยช่ายจะมาบอกมาทำความรู้จักเกี่ยวกับโรคที่เกี่ยวกับหัวข้อนี้กันเบยยยยยยยยยยยเรื่องแบบนี่ดีเจกุยช่ายถนัดก็เคยเป็นกะตัวเองตอนท้อแท้มันRealPeachมากกกกกกเรื่องมันผ่านแล้วก็ช่างมันละกัน^-^ เอาเข้าเรื่อง ที่รู้คล้าวๆว่ามี2โรคนะคะ มีโรค ซึมเศร้า และ โรคไบโพล่า นะงับรู้แค่นี่แหละฮะ มาย่อเรียนรู้กับเรื่องโรคพวกนี้กัน^-^
แบบย่อๆ แบบสั่นๆได้ใจความ เนาะๆๆๆๆๆๆๆ โรคซึมเศร้าเนี่ยก็จะเป็นโรคที่จะรู้สึกเก็บกด คิดสั่นบ้าง ต่อหน้าคนอื่นยิ้มได้ตลอด แบะๆ แต่ตอนอยู่คนเดี่ยวเนี่ยจะคิดเรื่องเลวร้ายต่างๆ ที่ลืมมันไม่ได้ อย่างเช่น อันนี้บ่อยมากเลยการ "ล่อชื่อพ่อแม่" บางคนก็ไม่คิดอะไรมากเหมื่อนกุยช่ายเพราะ มันเป็นชื่อ สถานที่ท่องเที่ยวด้วยชื่อครูด้วย ชื่อแม่คนอื่นด้วยเช่น เอมมี่(เพื่อนสนิท แต่ไม่ใช้น้องเนยนะ)เป็นชื่อที่โครตบังเอิญ เพราะมี 3 คนที่รู้จักชื่อแม่เหมื่อนกัน แต่อีกคนอยู่คนละห้อง (มีเพื่อนสนิทอยู่ทุกห้องไปไหนก็ดูเหมื่อนอยู่ห้องเดี๋ยวกัน) เข้าเรื่องดีกว่ารู้สึกจะออกทะเลแล้ว โรคซึมเศร้าเป็นโรคที่คิดว่า "ตัวเองมันไม่ดี!!!" ถ้าเห็นแบบในเว็บตูน(เรื่อง เปลี่ยนฝันร้ายให้กลายเป็นรัก)ก็จะเอาคัดเตอร์เนี่ยมากรีดแขนตัวเอง!!!มันเป็นเรื่องที่โง่มาก กุยช่ายคิดอย่างงั้น เพราะไม่ชอบให้ใครมาทำร้ายตัวเอง บางคนคิดมากคิดสั่นเกินไป ถึงกะจะฆ่าตัวตาย!!!! ทำไมกัน หน่อ แต่พอได้โดนจริงๆ มันรู้สึกเจ็บป่วดที่สุดเข้าใจ คือมันไม่ชอบตอนที่เป็นแบบนั้นมาก แต่ต้องทำตามความจริงที่มันเกิดละน่าาาาา แต่ตอนนี่กุยช่ายสดใสเหมื่อนกันพระอาทิตย์เบยยยย แต่ก็มีบางเรื่องที่อยากบ่นแต่ค่อยเขียนละกัน พยายามอ่านไปก่อนเด้อ
สำหรับ  โรคไบโพล่าก็อธิบายด้ไม่ยากเลยเป็นอาการที่อยู่ๆก็อารมณ์ดีย์ แล้วผ่านไปซักพักน้ำตาคลอเบา ร้องไห้จ้าาาเป็นอาการไม่สามารถควบคุมได้ก็เถอะ ตอบแปปเดี่ยวได้ใจความ เนอะๆๆๆ (ทำไมไบโพล่ามีนิดเดี๋ยวเองง่า)(ไม่รู้เหมือนกัน) ไบโพล่านี่มีเพลงประกอบด้วยนะตรงตามชื่อเพลงเลยละเป็นเพลงที่เพราะมากคะกุยช่ายรับแระกัน
#ไม่เข้าใจโจรท์นิดหน่อย
ความทุกของกุยช่ายคือ การที่คนอื่นไม่รู้เลยว่าการอ่านนิยายมันดียังไง ก็อยากให้ทุกรักวัฒนธรรม การอ่าน ของไทยยังอยู่ มันสนุกมากเลยละอยากบอกแต่ทำ ผู้ใหญ่หรือเพื่อนบางคน บอกว่านิยายมันดีตรงไหน อยากบอกตรงๆแต่ไม่กล้าเถียงกลับว่า"นิยายอะมันก็มีความรู้นะ เช่นนิยายล่าสุตที่กุยช่าย มันเกี่ยวกับเรื่องเภสัช เรื่องยา แล้วก็ความทุกข์เรื่องชอบว่าเราโดยไม่มีหลักฐานอะ เรื่องนี่เครียดมากบอกเลย ถึกกับไม่คุยด้วยเลย เมิ่นเลยแหละ มีคนโดนแล้วแต่เรื่องเรียนก็ถามมันก็ไม่ได้พูดอะไรมากมาย (เหมือนเด็กเรียนแต่ไม่ใช่นะ วันๆนั่งอ่านนิยาย55+ แต่ตอนนี้ก็เริ่มเตรียมตัวแล้วละปกติไม่เคยอ่านหนังสือแต่ผ่าน ได้รองท๊อป แต่เริ่มด๊อปก็ต้องขยันอ่านจนกะว่าจะปั่นตัวเองให้เป็นเด็กเรียน) มีอีกนะโดนครูดุต่อหน้าแล้วเพื่อนล่อ ตอนนี่ก็ล่อคือแบบโอ๊ยยยยยยยพวกเองล่ออะไรกันนักหนาเรื่องมันผ่านไปแล้วไหมยังจะเก็บมาอีก อยากจะเอาหัวทุบโต๊ะตาย พอล่อกลับมันก็มาต่อยอะล่อคนอีกสนุกเนอะ ล่อกลับหัวร้อนเหมือนจะต่อยให้ตายอะ ถ้าโลกนี่ไม่มีกฎห้ามฆ่าคน มีก็ได้แต่ต้องมีเจตนาเนี่ยจะฆ่ามันเลย เจตนาคือมันล่อเราแต่พอล่อกลับกลายเป็นต่อย แขนนะไม่ใช้กระสอบทรายที่ให้ต่อยเล่นๆ(เดี๋ยวเขียนชื่อไว้ในเม้นนะ)ก็โกรธจนจะอยากจะประจานอะคือเป็นคนแรกเลยที่โดนประจาน มันเสียใจมากรู้ปะ แล้วความทุกข์อีกอย่างหนึ่งที่มันไม่อยากให้มีคือ เพื่อนสนิท(โรงเรียนอื่นนะ)ไม่สนใจเราเลยยย เราได้แต่มองแล้วหึง ไม่ธรรมนะหึงแรงมากกก เจ็บเขาไม่ใช้.......แต่เขาเป็นเพื่อนที่ดีมากขนาดไปทัศนศึกษาที่สวนนงนุชไปกับติวเตอร์ เราทำเงินหาย50บาท แต่เขาให้เรายืมเงิน100คือมันเป็นมิตภาพที่ดี แต่ตอนนี้ก็ทำได้แค่หึงละนะ ก็คนมันทำอะไรไม่ได้ 
เราไม่มีอยู่ในสายตาพลอยหรอ ถึงเมิ่นเราเก่ง เราทำอะไรผิด ชลดาทำเหมื่อนเราไม่มีตัวตนอะ ถึงเราเป็นเพื่อนกันแต่เราก็รักชลดาที่สุดของเพื่อนที่เคยคบมาเลย 
นี่ชลดาเรากับมาเป็นเพื่อนกันน่าาอย่าเมิ่นเราเลยสัมเมอร์นี่เราไม่มีใครไปเที่ยวเป็นเพื่อนเลย เพราะชลดาไม่ได้เรียนครึ่งแรกเลยนะที่ชลดาทำแบบนี่เมื่อก่อนยังคุยกะเราอยู่เลย แล้วทำไมละ เราไม่ใช้เพื่อนหรอ เราเสียจุยนะ
ความสุขของกุยช่าย คือ การที่ได้เป็นเพื่อนของทุกๆคน ได้เป็นเพื่อนชลดา ได้มีเพื่อนไม่งั้นเหงาแน่เลยละนะ ได้มีเพื่อนหลายโรงเรียน ได้มีเวลาอยู่กับครอบครัว ได้ติวหังสือกับเพื่อนที่เรียนติวเตอร์ เช่น เตชิน จีโน่ เหนือ น้องเนย ชลดา เจน แสต็ม และโรงเรียนอื่นอีกมากมาย เพื่อนก็ขี้เล่น ขี้แกล้ง จนเกินไปบ้าง มันเป็นความจำที่ดีเหลือเกิน ที่ได้ไปทัศนศึกษากับชลดาและเจน เพื่อนคนอื่นๆๆไไปที่สวนนงนุช บ้านกลับหัว(ไม่อยากไปแล้ว จะอ้วก)ตอนเช้าฝนตึกเล็กน้อย อากาศเย็น ทางร๔มีที่ชาร์ทแบตด้วย หรูมากๆเลยละ ตอนนั้นเราหลับแล้วก็ไม่รู้ตัวเพราะเจนเล่าให้ฟัง ตอนกุยช่ายหลับคอกุยช่ายเนี่ยฟุบลงไปตรงไหลชลดาส่วนชลดาก็เอาคอมาทับตื่นมาอีกทีอยู่บนตักชลดาไปแล้ว ///////// (เพื่อนนะเป็นหญิงนะมิใช้ชาย) ก็พากันลงไปซื่อของกินเพราะแวะซื่อของตอนนั้นแหละเงินกุยช่ายหาย งื่อๆ แต่ชลดา และเจน อาสาเลี้ยง คนละ50 บาทก็เลยได้มา100บาทนับว่าโชคดีมากเลยละ อื่มเพื่อนดีๆหายากจังเลยน่า ความสุขของกุยช่ายก็มีอีกคือการอ่านนิยายของเรา เรามีความสุขกับการอ่านนิยาย ต่อให้ผู้ใหญ่แต่กุยช่ายดื่อก็ยังซื่ออ่านอยู่55+ ก็มีคนเคยบอกไว้ว่าการที่ทำให้ตัวเองมีความสุข ไม่กดดันตัวเอง เป็นตัวของตัวเอง มันดีที่สุดแล้ว อืมความฝันของเราเนี่ยเราอยากเป็นนักเขียนนิยาย อยากจะช่วยอนุรักษ์ การอ่านให้คงอยู่ละนะ แต่ก็มีบางคนที่บอกว่า"จะบ้ารึปล่าวเอาเรื่องให้รอดก่อนไหม" กุยช่ายจะสู้สุดใจว่า "ใช้ เรามันบ้า เราคิดดีแล้วว่าเราจะเขียนนิยายให้ทุกคน รู้ว่าเรามันบ้านิยาย จนคิดอะไรมั่วๆแบบนี้" ในเมื่อได้คำแนะนำที่ดี จากพี่น้อยและคนอื่นๆอีกมากมาย อืมแล้วก็ขอบคุณเตชิน ที่ยอมเปิดใจกับนิยายแล้วลองอ่าน เตบอกว่ามันเริ่มติดนิยายเหมื่อนกัน กุยช่ายรู้สึกดีใจที่มีคนเปิดใจอ่านนิยาย แน่นอนว่ากุยช่ายเป็นคนแรกที่อ่านิยายของระดับชั้น น้องเนยเห็นกุยช่ายอ่านก็ตามๆอ่านกันไป เหมือนเรียกว่าแพร่เชื่อนิยาย5555+มันตลกเนอะ ถ้าโรงเรียนสามรถเปิดชมรมได้ ก็จะเปิดชมรมสร้างนิยายแล้วเอานิยายพวกนี่ ไปว่างไว้ที่ห้องสมุด เพื่อให้คนที่สนใจนิยายไปหยิบมาอ่าน แล้วจะตั้งเป็นสำหนักงานพิมพ์กุยช่าย โลโก้น่ารักนะแต่ยังไม่เอาลงแอพเดี๋ยวเอามาแปะให้นะคะ แล้วก็จะหาประสบการณ์ดีๆ ที่เกี่ยวกับเขียนนวนิยายคะ
ตอนเสริมนะจะ สิ่งที่ทำตอนว่าง
นั่งอ่านนิยายแบบชิลๆ ติว
หนังสือก่อนสอบ อ่านหนัง
สือ
หางานให้ตัวเอง เช่นแต่ง
นิยาย(แต่งแล้วละ) นั่งเขียน
Differsheet เล่นๆดูการ์ตูน
เอาการบ้านที่ยังทำไม่เสร็จมานั่งทำ
การเขียนเรื่องนี้ เป็นการเขียนจะประสบการณ์ทั้งนั้นคะ ไม่มีเรื่องจิตนาการไดๆเกิดขึ้นทั้งสิน มันเป็นประสบการณ์ที่รวมทุกข์รวมสุขของเพื่อนของเราและตัวเรา การที่มันเขียนมาได้เยอะขนาดนี้ก็คือประสบการณ์ที่เคยเกิดกับตัวเราเอง และการฝันที่อยากจะเป็นนักเขียนนวนิยายแล้วตอนนี้แม่ของกุยช่ายพร้อมแนะนำแนวทางของนักเขียน นอกจากการมีการบ้านที่โรงเรียนแล้วกุยช่ายก็มีการบ้านส่วนตัวอีก โดยการแต่งนิยายส่งแม่ ความฝันนี้มันเกิดมาได้ไงงั้นหรอ ก็เกิดมาตอนที่เรานั้งอ่านนิยาย มันเกิดจากจินตนาการและประสบการณ์ของพวกกเรา นี่แหละความสุขของกุยช่ายมีทางเดินและความฝัน แรงบัลดาลใจของกุยช่ายคือ นิยายแจ่มใส ของพูนิก้า และนักเขียนแสตมป์เบอร์รี่ ด้วยคะ สำหรับใครที่มีความฝันเนี่ยก็ของให้ตั้งใจเรียนนะคะ อย่าล้มเลิกก่อนละ เดี๋ยวถึงเวลาที่ต้องเลือกทางแล้วมันจะคิดยากน่าาาา บายละนะคะ เอะ!!มีเรื่องอีกที่อยากคุยด้วยละ การเป็นนักเขียนอย่าขี้เกียจเอาละ แล้วจินตนาการของเราต้องเยอะด้วยละ แล้วต้องชอบอ่านหนังสือด้วยความรู้และจินตนาการมาผสมกันกลายเป็นนิยายที่มีความสนุกและคามรู้ ย้ำ!!! การเขียนต้องมีเขียนแบบให้ผู้อ่านดูลั่น จนพยายามหาซื่ออ่านต่อ แค่นี่แหละกุยช่ายมี้คำแนะนำแค่นี้ที่เหลือไป ดูกับพี่แสตมป์เบอร์ืี่ต่อละนะ บายจ้าาาาาาาาา
บทส่งท้าย^-^
24
People who like your story
10
Press enter to post, Shift+Enter for new line
6
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

นภัสพร เอี่ยมศรี
You have to keep it in the box
ความสุขและความทุกข์ของกุยช่าย^-^
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?