Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

เรื่องนี้ขอส่งให้........

สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน วันนี้เราก็ได้มาเจอกันอีกแล้ว แต่ว่าคราวนี้รู้สึกว่าหัวข้อมันเริ่มจะยากขึ้นเรื่อยๆทุกวัน แล้ววันนี้หัวข้อจะเป็นอะไรน้า......
คำตอบก็คือ....หัวข้อ
๐๐๐๐๐๐๐๐๐บันทึกนี้ถึง.....๐๐๐๐๐๐๐๐๐
ขอตัวนอกเรื่องสักพักนะ
ก็คือก่อนที่ฉันจะมาเขียนเนี่ย เป็นวันศุกร์ แลัวฉันก็ต้องไปแสดงละคร.......เมาคลีลูกหมาป่า.
แล้วก็ต้องไปแสดงนอกโรงเรียนอีกด้วย.....โอ้ยจะบ้าตายคือแสดงในโรงเรียนยังไม่พออีกต้องไปข้างนอกด้วย...แต่ก็มีส่วนหนึ่งนะที่ดีใจที่ได้ไป เพราะฉันเป็นคนที่ชอบออกนอกโรงเรียน ชอบไปทำกิจกรรมต่างๆข้างนอกมากๆๆๆๆ คือแบบถ้าได้ไปข้างนอกก็จะทำให้เราตื่นเต้น.....เอ๊ะแต่ว่าตื่นเต้นมันคือข้อดีหรอ.....ช่างมันเถอะเอาเป็นว่าชอบออกไปข้างนอกแล้วกัน และที่ที่ฉันต้องไปแสดงคือโรงเรียนมารดา......ซึ่งมันก็อยู่ไกล้ๆกันไม่ได้ห่างกันมาก  พอถึงเวลาไกล้แสดงปุ๋ปคือปบบตื่นเต้นมากๆๆๆๆเลย แล้วงานโรงเรียนไม่ใช่ธรรมดา ธรรมดานะ มันเป็นงานที่ยิ่งใหย่มากๆๆ มีแต่ผู้บริหารที่มาจากโรงเรียนเอกชนทั้งจังหวัด มีทั้งคุณครูคนอื่นๆอีกมากมาย มารวมกันทั้งหมดที่โรงเรียนมารดา แล้วหนึ่งในนั้นก็มีโรงเรียนศรีวิทยาเข้าร่วมอยู่ด้วย แล้วก็มีข้อผิดพลาดอยู่ด้วยเหมือนกันก็คือ ตอนที่เขาให้ขึ้นไปก็จะต้องมีคนประกาศก่อน แต่นี่ไม่มีใครให้สัญญาณเลย ก็เลยทำให้ขึ้นไปไม่พร้อมกัน แต่คิดว่าอย่างอื่นทำได้ดีหมดทุกอย่าง ทุกๆคนทำได้ดีมาก แต่มีอยู่อย่างหนึ่งก็คือในใบมันบอกว่าให้ผู้ปกครองมารับตอน 19.30 แต่ว่าปรับเปลี่ยนเวลาใหม่แล้ว ครูก็เลยแจ้งในไลน์เป็น 20.00  แล้วไปๆมาๆกลายเป็นงานเสร็จตอนเกือบสามทุ่ม แล้วพอไปถึงโรงเรียนปุ๋ป...โอ้โห...ผู้ปกครองมารอกันเต็มเลย แล้วพ่อกับแม่ก็บอกว่า...มารอตั้งนานตั้งแต่ตอนหนึ่งทุ่ม.....แล้วเราก็คิดว่าแม่ไม่ได้อ่านไลน์หรอก็เลยถามออกไป แล้วแม่ก็บอกว่า...ไม่ได้เอาโทรศัพท์มา..
เฮ้อ..ซวยแล้วไม่ได้เอาดทรศัพท์มาอีก แสดงว่ารอเกือบ 3 ชั่วโมงเลยนะสิ พอกลับไปถึงบ้านปุ๋ปสลบเลยจ้า....เหนื่อยมากๆเลย.....นอนไปสักพักประมาณ 20 นาที แล้วค่อยตื่นขึ้นมาอาบน้ำ อาบน้ำเสร็จแล้วสดชื่นมากๆๆๆๆเลย ก็เลยมีแรงขึ้นมาทำ Differsheet นี่แหละ
ติ้ง..ติ้ง..ติ้ง...ขณะนี้เวลา 22 นาฬิกา 58 นาที เด็กๆทุกคนกรุณาเข้านอนได้แล้วคะ
ขออนุญาติไปนอนก่อนนะทุกคน แล้วพรุ่งนี้เจอกัน...บาย
สวัสดียามเช้าจ้าทุกๆคน อย่ารอช้า เรามาเริ่มเล่าต่อเลยกันดีกว่า
ก็คือเรื่องนี้ฉันก็จะเขียนถึงใครสักคนหรือคนๆนั้นที่ฉันอยากจะเขียนถึง แต่จะเป็นใครนั้นทุกๆคนก็ต้องคอยติดตามกันเอาเองแล้วกันนะคะ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเรื่องแรกที่ฉันจะเขียนคืออะไร นั่นก็คือเรื่องงานแสดงของเมื่อวานซึ่งก็ได้เล่าเรื่องไปแล้วในตอนแรก และเรื่องนี้ก็จะเขียนถึงพ่อแม่ เพราะว่าอยากจะขอโทษที่ปล่อยให้รอนาน แล้วก็อยากจะส่งเรื่องนี้ถึงคุณครูและเพื่อนๆทุกคนที่ร่วมแสดงหมดทุกๆคน ขอขอบคุณมากๆเลยนะที่ให้ความร่วมมือกัน ถ้าไม่มีใครหรือขาดใครไปคนใดคนหนึ่ง งานมันก็ไม่สามารถออกมาได้ดีขนาดนี้หรอก แล้วก็ขอบคุณที่ตั้งใจกันซ้อมเพื่องานนี้มากๆนะเพื่อนๆทุกคน
จบไปแล้วเรื่องหนึ่ง เรื่องต่อไปขอเกี่ยวกับเพื่อนๆของฉันแล้วกัน (ขออนุญาติไม่เอ่ยชื่อแล้วกันนะ)
อยากจะถามเพื่อนๆว่าคำว่าเพื่อนสนิทสำหรับทุกๆคนเป็นยังไง แต่สำหรับฉันน่ะหรอ ฉันคิดว่าเพื่อนสนิทคือ คนที่เราอยู่ด้วยแล้วมีความสุข เป็นที่พึ่งพา มีอะไรก็เล่าสู่กันฟัง มีอะไรก็ช่วยกันแก้ไข ไว้ใจได้ และเป็นคนที่เขาหรือเรารู้สึกว่าเป็นเพื่อนสนิทจริงๆ เขารักเราจริงๆ ต่างคนต่างก็เข้าใจกันและกันแค่นี้ก็พอแล้ว
  เรื่องนี้ฉันขอส่งให้เพื่อนๆทุกคนนะ 
 แล้ววันนี้ฉันก็จะมาเล่าถึงเพื่อนสนิทของฉัน ( ขออนุญาติไม่เอ่ยชื่อนะ) ฉันเชื่อว่าทุกๆคนก็ต้องมีเพื่อนสนิทอยู่ เพื่อนสนิทแต่ละคนนิสัยเป็นยังไง แต่เพื่อนสนิทของฉันคือแบบอธิบายไม่ถูกเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังแล้วกันนะ ก็คือเพื่อนสนิททุกๆคนอาจจะไม่ค่อยได้ตีกัน คุยด้วยกันแทบทุกวัน  แต่ฉันเนี่ยละสิตีกันแทบทุกวัน แต่ไม่ได้ตีเพราะความโกรธนะ แต่เหมือนแบบตีกันเหมือนหยอกกันเล่น แต่หยอกกันแรงมากๆนะ บางครั้งก็อยากจะเกลียดแต่เกลียดไม่ลง แต่ถ้าตีแรงก็จะถามฉันว่าเจ็บไหมแล้วก็ขอโทษ หลายๆคนอาจจะคิดว่าตบหัวแล้วลูบหลัง แต่มันไม่ใช่ เพราะว่ามันคือนิสัยของเราทั้งสองคน หลายๆคนอาจจะไม่ชอบ แต่เราทั้งสองคนสามารถอยู่ด้วยกันได้ เพราะว่าเราทั้งสองคนถ้าเกิดมีอะไรก็เล่าสู่กันฟัง มีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็เล่าให้ฟังทุกเรื่อง แล้วก็บางครั้งก็ปกป้องเพื่อน ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรก็ช่วยกันแก้ไข เพื่อนคนนี้เป็นคนที่ฉันไว้ใจได้ เป็นที่พึ่งพา เป็นที่ระบายความในใจ เป็นเพื่อนที่ฉันคิดว่าดีที่สุด เป็นเพื่อนแท้ของฉัน เป็นเพื่อนสนิท ถึงจะชอบตีกันก็เถอะ ขอบคุณมากเลยนะที่ช่วยกันได้มากขนาดนี้ ถึง.....เพื่อนสุดที่รัก
♥จาก....เพื่อน♥
เรื่องนี้ก็จะเกี่ยวกับเพื่อนของฉัน แล้วก็อยากจะบอกเพื่อนๆทุกๆคนว่า ถ้าเกิดอยากจะคบใครสักคนหนึ่ง ต้องใช้ใจคบ เราต้องมีความจริงใจให้กับคนๆนั้น แล้วอีกอยา่งคือ เพื่อนไม่สามารถหาซื้อได้ ถ้าเกิดอยากได้ต้องใช้ใจซื้อเองนะคะขอให้ทุกๆคนมีความสุขกับเพื่อนของเรานะคะ บาย
จบไปแล้วนะคะสำหรับเรื่องที่อยากส่งให้เพื่อนๆหลายๆคนได้อ่าน แล้วเรื่องต่อไปก็อยากจะเขียนถึงคุณครูทุกๆท่านนะคะ
#สายนอกเรื่อง
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อยากจะขอโทษในเรื่องที่เคยทำผิดต่อคุณครูนะคะ งั้นไปดูกันเลยดีกว่า
ครูเปรือบเสมือนแม่คนที่ 2 ของเรา ครูเป็นคนอบรมสังสอนเราให้เป็นคนดี แต่บางครั้งที่ครูหวังดีต่อเรา เรากลับทำไม่ดีใสครู สิ่งมันเป็นสิ่งที่แย่มากๆๆๆๆ แต่ฉันก็เคยทำ บางครั้งที่คุณครูดุฉันก็รู้สึกรำคาญ รำคาญยังไม่พออีก ฉันยังเก็บไปนินทาคุณครูด้วย ตอนนี้ฉันรู้แล้วที่คุณครูคอยดุ คอยบ่น คอยว่า เพราะว่าหวังดีต่อเด็กๆนักเรียนทุกคน หนูอยากจะขอโทษคุณครูมากนะคะที่เคยทำแบบนั้นต่อคุณครู แล้วก็มีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะส่งถึงครูดาด้า ครูดาด้าคือครูคนเก่าที่เคยสอนฉัน และฉันก็สนิทกับครูดาด้า แล้วก็เคารพและรักครูดาด้ามากๆ แต่มาวันนี้ เป็นวันที่ครูดาด้าต้องไปสอนที่อื่นแล้ว เพราะว่าครูดาด้าสอบติดที่อื่นแล้ว มันก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับครูดาด้า แต่หนูต้องเสียใจที่ครูดาด้าจะไม่ได้สอนอีกแล้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่ฉันได้เรียนอยู่กับครูดาด้า ฉันรู้สึกว่าครูดาด้าเป็นคนที่เข้าใจเด็กได้ดี เป็นครูที่ดีมากๆๆ จนถึงตอนนี้ฉันคิดถึงครูดาด้ามากๆ อยากให้ครูดาด้ากลับมาหาพวกหนูอีก อยากให้ครูดาด้ามาเยี่ยมบ้าง    
คิดถึงครูดาด้าเสมอนะคะ
เรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ฉันจะเขียนถึงคนๆนั้นแล้ว แต่จะไม่บอกว่าเป็นใคร ให้ทุกๆคนคอยติดตามกันเอาเองนะคะ
เรื่องสุดท้ายเป็นเรื่องที่ฉันจะเขียนถึง....พี่ๆทีมงาน Differsheet
 เรื่องนี้ก็อยากจะเขียนถึงพี่ๆทีมงานทุกๆคนเลยนะคะ เพราะว่าอยากจะขอบคุณมากๆที่สร้าง Differsheet มาให้พวกหนูได้ลองเขียนบันทึก ฉันคิดว่า Differsheetคือโปรแกรมการเขียนบันทึกที่ล้ำสมัยมากๆ ที่จริงมันก็มีหลายๆโปรแกรมที่ให้เราได้มาเขียนบันทึก แต่โปรแกรมนี้มันพิเศษกว่าอันอื่นๆ เพราะว่าเราสามารถตกแต่งบันทึกเรื่องนั้นๆของเราให้สวยงามน่าอ่านมากขึ้น อีกทั้งยังมีเงินรางวัลเป็นแรงจูงใจ หรือที่เรียกกันว่า Differcoins ถ้าเกิดเขียนดีก็ได้เงินเยอะ นี่แหละคือแรงจูงใจที่ทำให้ฉันเกิดความสนุกในการเขียนบันทึก อีกทั้งทุกวันนี้เวลากินข้าวกลางวันเสร็จ ปกติฉันก็จะนั่งเล่นเพื่อฆ่าเวลา แต่ทุกวันนี้เวลากินข้าวเสร็จฉันต้องรีบวิ่งไปห้องคอมเลย แล้วก็รีบกินขนมบางวันก็แทบไม่ได้ซื้อ เพราะกลัวห้องคอมเต็มสะก่อน 555 ที่ฉันไปห้องคอมก็เพราะว่าจะรีบไปทำ Differsheet จริงๆที่บ้านก็มีคอมนะ แต่คิดว่าเอาเวลาว่งตอนกลางวันไปนั่งทำ Differsheet ดีกว่าตั้งเยอะ เอาง่ายๆเลยก็คือ Differsheet ทำให้เราใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ขอขอบคุณพี่ๆทีมงานทุกๆคนนะคะที่ร่วมกันสร้าง ร่วมกันคิด มาเพื่อให้พวกหนูได้ใช้ แล้วมันก็สนุกมากๆเลยคะ ขออวยพรให้พี่ๆ Differsheet ประสบความสำเร็จในด้านการงาน การเงินด้วยนะคะ มีความสุขมากๆนะคะ บาย...
จบไปแล้วนะคะกับหัวข้อที่มีชื่อว่า บันทึกนี้ถึง...
มีเรื่องที่อยากจะส่งถึงหลายคนเลย ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ เพื่อน คุณครู และรวมถึงพี่ๆทีมงาน Differsheet ด้วย แล้วเรื่องนี้ก็ได้จบลงด้วยดีโดยที่ไม่มีอุปสรรคใดๆทุกสิ่ง เพราะว่าเรื่องที่ผ่านมาก็เจอโดยการที่งานหาย...แต่คราวนี้ไม่เจอก็ดีแล้วแหละ
ก่อนที่จะจากกันไปก็ขออวยพรอะไรก่อนนะ
เพราะเดือนนี้เป็นเดือนกุมภาพันธ์ 
นั่นก็คือเดือนแห่งความรักนั่นเอง ก็ขอให้ทุกๆคนสมหวังกับความรัก แล้วก็มีความสุขมากๆนะคะ บายแล้วเจอกันในเรื่องต่อไปนะคะบาย
14
People who like your story
4
Press enter to post, Shift+Enter for new line
3
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

นภัสพร เอี่ยมศรี
You have to keep it in the box
เรื่องนี้ขอส่งให้........
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?